bazen hayat...

Yazar kısmısı bu işten anlamaz. Defalarca yaptığın birşeyi, başkasına birşey ifade edecekse, yapmaktan korkmayı, acemileşmeyi anlamaz. Kimsenin fikirlerine kulak asmadığını söyleyen birinin, insanların onun hakkında ne düşüneceğinden nasıl korktuğunu bilemez. Bazen hayat çizgisiz bir kağıdın altına çizgili defter yerleştirmektir. Satırların düz ilerlemeyecek olmasından ölesiye ürkmektir. Ürktüğünü kendine bile itiraf edememektir. Düzen delisi titizlere çamur atıp, düzensizlikle savaşmaktır. Bazen hayat kısayken güzel deyip, uzun yollara yordam olmaktır. Macerayı savunup, güvenliğe duacı olmaktır. Tehlikeli görünüp, tehlikeden uzak durmaktır. Bencilliğe bel bağlayıp, içten içe herkesi kollamaktır. Yalnızlığı bulunmaz servet kabul edip, kalabalıklara özlem duymaktır. Az konuşup, çok düşünmek, sonra kendi kendine konuşmaktır. Az & öz olanı tercih edip, çok olana muhtaç kalmaktır. Hayat bazen olduğun gibi görünmeyi marifet sayıp, göründüğün gibi olamamaktır.
Kendiyle kavga etmeyen anlamaz bu işten. Kafan ne meşgulken, ne sakin durmayı ; ya da ne huzurluyken, ne karışmayı... İç hesaplaşmasını bilmeyen biri anlamaz. Hayat bazen kırık taşlı bir yoldur ve alçı ister. Boşlukları doldurmayı bilmeyen anlamaz. Aslında kimsenin asla tam olmadığını ve büyümenin, fiziksel ya da manevi durmadığını. Öğrenmenin bitmediğini, hiçbirşeyin aynı kalmadığını ve ayak uydurmanın kaçınılmazlığını. Hayatın bazen damlayan suların göl yaptığı havzaları kurutmak olduğunu bilmez meraksız insan. Kendine çok güvenen birinin bile arada sırada diz bağlarının çözüldüğünü, özgüvenin göreceli olduğu kadar, zaman zaman da geçici olduğunu görmez, bakmayı bilmeyen insan. Hayat bazen bilerek kapıyı açık unutmaktır. Bilinmezden korkarak, ona doğru yol almaktır. Bile bile hata yapmaktır ve ders alıp aynı hatayı tekrarlamaktır. Yıkılmaya aşina olmaktır. Krizlerdeki yeniden doğuşun farkına varmaktır. Mutsuzluğunda mutluluk kadar doğal olduğunu kabullenip, bununla barışmaktır. Önyargının, insanların önüne geçmesine göz yummamaktır. Bazen hayat kendini kandırmaktır. Korkusuz gözükürken, ödü kopmaktır. Herşey hızlanırken, içten içe yavaşlamaktır. Hayat bazen sanıdğını yaşarken, yaşadığını sanmaktır.