Don't you sometimes "Adore" Smashing Pumpkins?

Hal böyleyken,

Yeni 160GB'ım elime düştü, içgüveysinden hallice...farkettim ki dışı soyulmuş eski kulaklıklarım daha iyi ses veriyormuş gibi, şimdi yeni cicilibicili olmuyor, eskide hep bir keramet var sanki.
Kaybolmak tuhaf bir haz veriyormuş insana, eğer kaybolmanın kaybolacağı anı planlamazsak...
Smashing pumpkins haftası bu hafta... hazine gibi kasetleri, elektronik ortama taşıma kararıma ithafen.
Farkettim ki Adore, Melancolie and the infinite sadness'ın 2 nefis CD'sine (enfes adına ve yıldızlı kapağına rağmen) nazaran, çok daha fazla bağımlılık yapıyormuş.
Eskiden de öyle miydi...hatırlamıyorum. Ama bi kere Annie-Dog var, Adore'a yarışı sekiz kafa boyu önde başlatıyor zaten...