bu artı

Koskoca bir yaz ertesi, terleyen bir balkonda,
sarmaşıkları henüz kurumamışken asmaların,
ve eylül hala yaz güneşiyle flört ederken,
biten mevsimin son meyveleri, avucumdan,
ıslak toprağa karışıyor.
Sabırsız dalgalanışı bekleyişlerin,
sınırsız sabıra kavuşuyor.
Gecelerin sabaha dayanışı,
günlerin gecelere yalvarışı...
Herşey baktığında var oluyor.
Umursamazsan yok olup gidiyor.
Farkına bile varamadan dönüyor dünyanın nevri.
"Sonunda buldum" dediğin başlangıçlar başka mevsimlere anı oluyor.
Aslında seviyorsun güneşin ışığını, belki yalnızca aşıkken,
Yalnızlığın karanlığa yakıştırılmış olmasından güzel geliyor yıldızlar tercihen,
Aslında bütün aşk şarkıları gecelere güneşler doğuruyor,
Ayrılıklar ışıkları söndürürken.
Çünkü o zaman gökyüzü gerçekten mavi,
rüyaların en olmazı gerçek,
ve nefaset...
içerilere yerleşmiş oluyor.
İstisnalar bazen kaideyi bozuyor.