mı?

Bu yağmurla sönen flu evler
Gölgeler kalkar deniz kenarından
Bir sahil kasabası melodisiyle, yalnızlıklar şehri terkeder
İki adım ileri
hiç mi geri durmaz bu sevdalık halleri
iki adım daha ileri
yine de ardına düşersin düşlerindeki resmin
Yorgun güz rüzgarları teslim alır acıları
Kavruk sıcakların közlediği ruhları,
teker teker yıkar sonbahar yağmurları

Biz de artık arınsak mı?

Sarı,maviden çalar.
Yeşiller ton ton vazgeçer ağaçlardan
Önce sakinleşir kuşları,
sonra göç eder akşamüstü aydınlıkları
Telaşeler görünmez olur
Yüzler örtülür soğukla
Kararır rüzgarlar,
ayazlar yerleşir kuşların terkettiği yuvalarına
Sıcak kırıntılar savrulur cadde cadde,
sonuncusu da bir mazgaldan kenti terkettiğinde,
beyazlar örter sarı tezgahları
Ahali çekilir evine,
artık ne zordur kimine,
pervazından, çiçekler gibi seyretmek geçen zamanı
Denize düşen akşam güneşi artık sobalarda yanar,
yakar düşen yaşları

Biz de artık ağlasak mı?