duble

Fesleğen kokulu, kıyı dalgaları
İri taneler yüzüme çarpar...
Bilmediğim şehirlerin ara sokakları
Askıda zaman;
ve huzur dolu havada dolaşan rüzgar...
Ne yalnızlık, ne kalabalık,
katili olamaz sessiz anlarımın

kocaman ağzım, kulaklarımda dolu dolu
gülümsemeler akıyor çenemden,
ne melankolik havalar da mahvolmuşken, kim derdi böyle doğalar üstüme yürüyüp de beni benden alacaklar...
beni alıp tepelik çimenlere usulca bırakacaklar...