sevim

Sevim'li telaşeler ertesi bir kış güneşi doğdu yüzüne...
Minicik yüzünde bebeği kocaman gözleriyle,
Öyle yeşil baktı ki, ifadesi kelimeleri tarifsiz bıraktı.
Yıkık duvarları,
Sönük ışıkları,
Gökyüzünün yıldırımlarını,
Aşina bir gökkuşağına taşıdı.
Fevri selamları aldı,hafif gülüşlerle cevapladı.
Yanağında gamzesi, geleceği silik, geçmişiyse uzaklara daldı.
Fark etmedi ne zamandır garipsenir, ve gariptir bütün kıyamet kışlar geride kaldı.
Örgüsü dağılmış kapkara saçları,
Sesinde uzun yolların sık ve yorgun durakları,
Gözlerinde feri yeniden doğmaya can atan parıltıları,
Sevim'li bir kış ertesi, az sonra gece yarısı,
Güzel dileklerle, dualarla dünyaya gözlerini açtı.
Ocakları yaktı, evleri ısıttı.
Loş kandilleri ışıl ışıl, yürekleri umut kaplı,
Kocaman bir "sevgi" 'den aldı adını.