çocuk

Yüreği kocaman çocuk,er meydanına savurmuşlar.
Bir gece vakti; vakur duruşlar, her biri birbirinden sinsi paylamalar, ortalarında bir küçük yüz.
Serzenişler,fısıltıdan boğuk gürültüye dönüşen yargısız infazlar, arasında dev gözbebekleri.
Peşi sıra endamı, hayalden büyük adımlarla getirmişler onu buraya,iki göz evinden, dizleri toz topraktan kanayana dek sürüklemişler.
Ne yürümesine,ne ölmesine izin vermişler.
Bıyık altı gülüşmelerle dikizliyorlar,karadul edalar...
Nazara gelen göz değmeleri, taşları çatlatan bakışlar, tavırlar, tek bir hedefte buluşuyorlar.
Bu gece bu çocuk kocaman kalbi, minicik elleri, kan ter içinde burada, bu kötü şafakta, tozdan bir meydanda, yapayalnız.
Etrafını saran herşey korkusuz ve acımasız.
Çocuk korumasız,korunmasız.
Bu gece civarlar kuru,kurak çalı çırpı sesleriyle dolu.
Herkes,herşey bu meydanda bu çocuk başında, bu gece ay bile bulutlardan uzak bir meşale gibi tepelerinde.
Cırcırböcekleri susmuş,
rüzgar susmuş,
köyler susmuş,
kasabalar susmuş,
arabalar susmuş,
motorsikletler susmuş,
bebekler susmuş,
dünya bu cocuğun önünde durmuş.

çocuk durduğu yerde, eğilmiş, sararmış, solmuş.

bazen bütün cevaplar elinde olsada yaşamak zormuş.