ı-ıh

ah sen...ne garipliklere gıyab olup gittin. kimbilir ne kadar değiştin. aslı astarı karardı bu mintanın. artık eskisi gibi çabuk unutamıyor lekelerini.bakmadan duramıyor,görmeden yapamıyor.
ah ya...nasıl da kaçmış ipin ucu, ne ara bu kadar kapanmaya meyilli oldu haleti ruhiye düğmeleri.
anımsamak mümkün değil sanki.
"oysa , oysa çok uzak gibi de gelmiyor kurşun geçirmez ruh hırkalarını giyeli?..."
yok işte.
tuhaf.böyle hissetmek çok tuhaf.